BRAVE

When cold winds are calling,

And the sky is clear and bright,

Misty mountains sing and beckon, 

Lead me out into the light.

I will ride, I will fly,

Chase the wind and touch the sky,

-TOUCH THE SKY, JULIE FOWLS, PIXAR BRAVE SOUNDTRACK

These recent days I've been watching a lot of BRAVE. Cai said, "Si Dada!" "Oo, parehas kaming di nagsusuklay." It's a different kind of Pixar Movie but it still has the heart. I think it's the Mother-Daughter version of the Father-Son story of Finding Nemo. This time we get to see the Scottish Highlands, the land of Fortresses and Castles, mountain landscapes that reminds me of Lord of the Rings, and the AMAZING bagpipes and winds in the scores. 

"Some say our destiny is tied to the land, as much a part of us as we are of it. Others say fate is woven together like a cloth, so that one's destiny intertwines with many others. It's the one thing we search for, or fight to change. Some never find it. But there are some who are led" - Princess Merida



hanggang sa susunod na DOODLE :),
kulotsky 

Lagyo

May naiwan ako sa aking panaginip
At hindi ko alam kung ano ito
Na para bang kay bigat na ng aking nakalimutan...
Pagkat muli't-muli kong pinipilit hanapin ito

At sa bawat idlip, ako'y nangangalas

Magbibitak-bitak ang aking kaluluwa

Naghahanap sa dilim, sa gubat nangangahas

At napapalinga sa bawat napupuna

Nagkasalubong ko ang mga kaluluwa

Na di ko naman noon kilala

Nagkaharapan sa maraming salamin

Pansamantalang natigilan at nanlaki ang mata

At nagitla sa kulog na gumambala sa kalangitan

Lumabas ang biglang hamog at ulap sa kahanggan

Pero ni hindi pa rin lumiwanag ang nagdidilim kong kaisipan

Hindi mag-isa-isa ang mga nagkatagpo

Bagkos napatingin sa madilim na paligiran

Tsaka lang nakurot ang sarili

NAMATAY ANG ILAW

at ako lang ang nasa kawalan...

AKO pala ang aking doo'y binabalik-balikan

AKO pala ang sa panaginip ko ang aking laging naiiwan...

(Lagyo - kaluluwa/essense/spirit)

Eureka!

Sa Mga Ulap Lampas pa ng Langit

Doon sa parte ng langit na maliit na ang mundo
Sa kung saan ang alapaap ay hindi kulay abo
At ang pangarap ko'y makulay, mananatili sa alaala
At lahat ng nakikita ko'y aking kakilala

Sa dako ng kalangitang, natutulog ang mga tala
may lamig na ihip ng hanging hindi maginaw
At walang naaantala
Sa marahan kong paghimbing
Sa kakaibang katahimikan
at magaang kaluluwa
Ako'y mulat, ako'y malaya
habang ako'y nagpapahinga...

Doon sa bahagi ng kalawakang ako'y hindi nag-iisa
Kahit alam kong ako'y bihira ng makakapunta
Sa parte ng langit na maliit na ang mundo
Sa pangarap kong makulay,
at mga nakaw na sandali
at ang matatagal na kisapmata
na habang buhay sa aking alaala...

Sinong Dapat Magtago

Nakaharap ka sa salaming tadtad na ng marka ng lamat

Bumabalik lahat ng ilaw, liwanag, katotohanan ng sugat

Titig pa.. nang matunaw ang salamin, sabay lapnos ng paningin

Tunaw rin ang sarili mo nang salamin ay manimdim

Di mo na makita ang dapat sa salamin nanganganinag

Pero nang pinilit mong linisin, nagkulang pa rin ng paliwanag

Bakit siya umiiyak? Kahit nakangiti naman ako?

Bakit siya nananaghoy? E nananahimik ako?

Humahanap siya ng away kahit wala namang panlaban

Nakangibit na ibig maghiganti kahit walang may kasalanan

Nabagabag ako nang makita ko siya, nagtatanong sa akin?
Paano ko raw siya naitago kung mahirap siyang bolahin

Bakit raw ako nababagabag e kilala ko naman siya

Ngayo'y ginagambala na sa muling pagpapasiya

Gusto niyang mapadpad sa ibang mundo, makatakas

Lisanin ang minsang nagparungis, nagpadugo, nagpagasgas

sa minsang ngiti niyang pilit ko pa ring sinusuot ngayon!
Kaya't unti-unti ng nagagato, at lalala pa ang panahon

Hinawakan ko ang kanyang kamay na lapat rin sa akin

Sabay namin tinanong.

SINONG BA TALAGANG DAPAT MAGTAGO SA ATIN?

SINO?